Arash Rostami

اگه هنوز فکر می‌کنی کوبرنتیز یه چیز «خیلی DevOpsی و دور از ما برنامه‌نویس‌هاست»، احتمالاً اولین باریه که داری با یه پروژه واقعی، چندتا سرویس، چند تا محیط (dev/stage/prod) و دیپلوی‌های پشت سر هم سر و کله می‌زنی 😄 واقعیتش اینه که امروز دیگه فقط کد تمیز کافی نیست؛ باید بفهمی کدت کجا اجرا میشه، چرا یه‌دفعه بالا نمیاد، لاگ‌ها کجان، ترافیک چطور می‌رسه به سرویس، و چرا یه YAML کوچیک می‌تونه کل سیستم رو بخوابونه.

تا حالا شده نصف شب گوشیت زنگ بخوره که سرویس پایینه ، بری Kubernetes و مثل ربات فقط kubectl get pods بزنی… و هیچی نفهمی؟ Podها Runningن ولی سرویس 5xx می‌ده. یا یکی CrashLoop شده و هر بار قبل اینکه بفهمی چی شد ریستارت می‌شه. بدتر؟ می‌زنی logs و “هیچی نیست” 😅 این دقیقاً همون دردیه که باعث می‌شه آدم شروع کنه به ریستارت پشت ریستارت… و آخرش هم همون مشکل برگرده فقط با downtime بیشتر.

من چرا باید Saga رو توی microservices جدی بگیرم؟! اگه یه بار production دیدی که سفارش ثبت شده ولی پول کم نشده… یا پول کم شده ولی سفارش گیر کرده… دقیقاً با همین درد طرفی.

یه زمانی CRUD برای خیلی از پروژه‌ها کافی بود… ولی الان وقتی سیستم بزرگ‌تر می‌شه، همزمانی بالا می‌ره، و کلی خواندن سنگین (لیست‌ها، گزارش‌ها، داشبوردها) میاد وسط، اون مدل واحد کم‌کم کند و پیچیده می‌شه.

چرا من به عنوان Backend Developer باید MCP بلد باشم؟! 🤔 مگه API و Function Calling کافی نیست؟